திருவல்லிக்கேணி - 2

சிங்கப்பூரிலிருந்து சென்னையில் ஸெட்டிலாகும் திரு ஜேகே அவர்கள் எழுதியது.

சேகர் சார் இப்படி பண்ணிட்டீங்களே, நம்ம இடத்தைப்பத்தி அழகா சொல்லி இன்னும் எழுதுன்னு சொன்ன அப்பறம் பேசாம் இருக்க முடியலை.

ரொம்ப சந்தோஷம் என்னனா நான் இந்த மாசக்கடைசில சிங்கப்பூர்லேந்து சென்னைக்கு இடம் பெயர்கிறேன். திருவல்லிக்கேணி பேர் சொல்லும் போதே CD படம் அந்த வாழ்க்கையை அனுபவித்தோர்க்கு ஓடுவது இயற்கை தான். இதுவும் ஒரு பாரதிராஜா கிராம கதைதான்.

அப்படி என்ன சார் இருக்கு திருவல்லிக்கேணில ? கேள்வி ஆயிரம் வரும் , மற்றைய சென்னை வாசிகள் சென்னையில் தம்தம் இடங்களையும் இதே பார்வையில் யோசிக்கவும் பாரட்டவும் முடியும் ஆனால் திருவல்லிக்கேணி ஒரு அழகான, விநோதமான, அபரிமிதமான இடம். 70-80களில் இருந்தே மற்ற சென்னை நகர இடங்களில் இல்லாத சில பல விஷயங்கள் இங்குண்டு,

வெளிநாட்டவர் அந்த காலத்திலேயே இங்கு தங்குவர், பல பிரசித்தமான கிரிக்கெட் வீரர்களும் , பல எழுத்தாளர்களும் இங்கு வாசம் செய்திருக்கிறார்கள். இரவு முழுதும் டீ கிடைக்கும் இடம் திருவல்லிக்கேணியில் அப்பொழுது; பாரிசுக்கு அப்புறம் இங்கு தான் இரவு இரண்டு மூன்று மணிவரை கடை திறந்திருக்கும்; பின் மீண்டும் நாலு ஐந்து மணிக்கு திறந்திடுவார்கள்! இரவும் பகலும் விழித்திருக்கும் ஒரு நகரப்பகுதி இது.

பலவருடங்களாக இன்றைய முதல்வரின் தொகுதி, துணை முதல்வரின் தொகுதியும் இங்கு அடங்கும். இது நடுத்தரம் மேல்தரம் அடிமட்ட கீழ்தர குடும்பங்களைக் கொண்ட ஒரு முழு நகரம் , நகரத்துள் நகரம்.

சீஸனுக்கேறார் போல் விழாக்கோலம் போட்டுக்கொள்ளும் தெருக்கள், பிள்ளையார் சதுர்த்திக்கு குடைகளாய், களிமண்ணாய், ரம்ஸானுக்கு பச்சை மணிமணியாய் மிட்டாய் வண்டி சகிதம், சுதந்திரதினத்துக்கு இந்திய கொடிகளாய் எங்கும் , தேசத்தலைவர்களின் பிறந்த இறந்த நாளுக்கு அவர்களின் படங்களாய் எல்லா தெரு மூலையிலும், மாரடி நோன்பில் ரத்த களறியாய் கறுப்பு சட்டைகள் அணிவகுக்கும், பொங்கல் அழகு கரும்பும், நவராத்திரி , மார்கழி மாதங்களில் தெருக்கள் விதவிதமான வர்ண கோலங்களில் தங்களை அலங்கரித்திருக்கும்.

என்றும் அழியாது பிளாட்பார “குடி”மகன்கள் இன்றும் உண்டு. ஓலைப்பாய்பின்னும் வியாபாரம் அந்த பிளாட்பாரங்களில் 30-40 வருடங்களாய் இன்றும் அமோகமாக நடக்கிறது .

கிரிக்கெட் எங்கு நடந்தாலும், திருவல்லிக்கேணி சந்துகளில் ஏதேனும் ஒரு வீட்டு திண்ணையில் அல்லது வாசலில் சற்று நின்றாலே போதும் அப்போதைய நிலவரத்தை தெரிந்து கொள்ளலாம், அவ்வளவு பைத்தியங்கள்!

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக உலகப் புகழ் பெற்ற மெரீனா கடற்கரை இங்குண்டு. காசின்றி சந்தோஷத்தை கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை மணலாய் விரித்து வாரித்தரும் ஒரு அரிதான இடம். இங்கு கூடி உட்கார்ந்து இன்றைய பிரச்னையும் நாளைய கனவையும் கொட்டிவிட்டு வீட்டிற்கு போய் உண்வருந்தி நிம்மதியாய் உறங்கிய உள்ளங்கள் பல கோடி , எங்கள் நண்பர் குழாமையும் சேர்த்து.

அந்த கடலும் , பரந்த பீச் ரோடும், எதிரில் பழமை தாங்கிய கட்டிடங்களும் , ரோட்டோர புல்லுதரையும், அந்த உப்புக்காற்று வாசமும் இன்னமும் என்னில் வியாபித்திருக்கிறது. இதற்க்கு இணை சென்னையில் ஏன் இந்தியாவில் தேடினாலும் கிடைப்பது மிகச் சில தான்.

தீபாவளியன்று வீட்டில் திட்டு வாங்கிவிட்டு வெறும் பழைய லுங்கி (இதுவும் ஒரு உடை தான் மறந்தே போயிருக்கும்) அணிந்து எல்லா தெருக்களையும் நண்பர்களோடு சேர்ந்து பவனி வரும் அனுபவம் இன்றும் பசுமையாய் நினைவில் இருக்கிறது.

திருவல்லிக்கேணி ஒண்டு குடித்தினம் இரு பக்கமும் சாரையாய் வீடுகள், என் வீட்டு பிரச்னைக்கு பக்கத்துவீட்டிலிருந்து தீர்வும், அவர் வீட்டு சந்தோஷம் என் வீட்டில் சிரிப்பாகவும், நடுவே வாரந்தா போல் தளமும், அதில் காலை குளியல், மதியம் வம்பு, மாலை கிரிக்கெட் கில்லி தாண்டு, கோலி, ஐந்து கல் விளையாட்டும், வெயில் காலத்தில் மொட்டை மாடியில் அனைவரும் பாயில் வானம் பார்த்து படுத்து உறங்குவதும், கொஞ்சம் வயதானபின் அதுவே இரவுக்காட்சி போக யேதுவாயிருந்ததும் பல கோடி திருவல்லிக்கேணி வாசிகள் நினைவை விட்டு அகலாது.

என்னைப்பொறுத்தவரை திருவல்லிக்கேணி 30 வருடங்களுக்கு முன்னால் நமக்கு தெரிந்த cosmopolitan நகரம். இன்றைய condo வாழ்க்கை முறையை அன்றே மத்திய நடுத்தர வர்க்கத்திற்கு காட்டிய ஓரு இடம், USயும், ஐரோப்பாவும், சிங்கப்பூரும் செல்ல அடித்தளம் போட்டு நம்மை அன்றே migrated societyக்கு தயார் செய்த ஒரு திர்க்கதரிச க்ஷேத்திரம். என் இளமையை சிரிக்க வைத்த , வளர்த்த, சிந்திக்க வைத்த ஒரு நண்பன்.

திருவல்லிக்கேணி எல்லா பாச்சுலர்களும் சந்தோஷமாய், எதிர்காலத்தை நினைக்காமல், நிகழ்காலத்தை பசுமையாக்கிய ஒரு இயந்திரம். அதன் பெயரைச்சொன்னாலே மனக்குதிரை வேகமெடுத்து, நினைவுப்புழுதியில் நம்மை மறையச்செய்து, விழித்திரையில் ஆனந்தக்கண்ணீரில் மூழ்கடிக்கும்.

சேகர் அப்படி தட்டிவிட்ட குதிரையின் ஒரு காலடி புழுதி தான் இந்த நினைவுப்பகுதி!

நன்றி குசும்பு ஆசிரியர் , நன்றி திரு சேகர்!

திருவல்லிக்கேணி!

புனே வாசகர் திரு சேகர் அவர்கள் எழுதியது

மதராஸ் திருவல்லிக்கேணி என்று சொல்லும்போது பிறந்தது முதல் பதினெட்டு வருடங்கள் அங்கு இருந்தது ஒரு CD யாக மன திரையில் ஓடுவது சகஜமாகி விட்டது.

பாரதி ராஜா படத்தில் காட்டும் கிராமம் மாதிரி வயலோ, ஒரு சின்ன ஆறு, வாய்க்கால், அக்ரஹர்ரம், கோவில், மாட்டு வண்டி, என்றல்லாம் இருக்காது. ஆனாலும் பத்து தெருக்கள், பெரிய தெரு பிள்ளையார் கோவில், சிவப்பு கட்டிடமாக ரெட் போர்ட் போல ஹிந்து உயர் நிலை பள்ளி, பார்த்தசாரதி கோவில் (அத்தனை உயர பெருமாளுக்கு ஸ்டூலில் ஏறி மீசை வரைவர்களா தினமும்) , அதை ஒட்டி குளம் -- மாலை வேளைகளில் பச்சை காய் கறிகளை பரப்பி விற்கும் அழகு, மெரினா பீச், தேங்கா மாங்க பட்டாணி சுண்டல், பற்களை காட்டி சிரிப்பது போல கிளி மூக்கு மாங்காய் பத்தைகள். எதை எழுதுவது எதை விடுவது?

ரத்னா கபே இட்லியும் சாம்பாரும், மனோரமா பாட்டை நினைவு படுத்தும் ஜாம்பஜார்.... மறந்து விட்டேனே ... சேப்பாக் ஸ்டேடியம்... பொங்கல் பண்டிகை சமயம் வரும் கிரிகெட் மேட்ச்., பிள்ளயார் சதுர்த்தி சமயத்தில் களிமண்ணை பிசைந்து அச்சில் போட்டு விற்கப்படும் பிள்ளை பொம்மைகள், அதற்கு குடை, சிவப்பு கருப்பு மணி கண்கள், எருக்க மாலை...மிகவும் நெருசலான தெருக்கள்.. மசூதிகளை ஒட்டி இந்துக்களும் முஸ்லிம்களும் சேர்ந்து வாழும் வீடுகள்.. மைலாபூருக்கும், தி நகருக்கும் இல்லாத ஒரு பெருமை இதுதான்.

கடந்த ஒரு வாரம் சந்தித்த மக்கள் திருவல்லிகேணியை சேர்த்தவர்களாக இருந்தது அதிசயம். ஜனகல்யாண் நிறுவனர் திரு. செம்பூர் ராமன், TCS HUMAN RESOURCES குளோபல் ஹெட் திரு.கணேஷ், உடன் பணி புரியும் சங்கர் பத்மநாபன். எல்லோர் முகத்திலுமே அந்த திருவல்லிக்கேணி மகிழ்ச்சியை காண முடிந்தது. 1937 , 47 , 57 , 67 , 77 87 இல் பிறந்தவர்களாக இவர்கள் இருந்தாலும் எல்லார் மனதிலும் ஒரே மாதிரியான CD தான்.

அல்லி மலர்கள் இருந்த குளம் கொண்ட பார்த்தசாரதி பெருமாள் கோவில் அதனால் திருவல்லிக்கேணி என்று பெயர் வந்தது.. பேயாழ்வார் பாடினார், பாரதியார் வாழ்ந்த இடம் என்றல்லாம் ஆராய்ந்தாலும்.. இது ஒரு தனி சிறப்பு வாய்ந்த இடம்.. இளைஞர்கள் ரூம் எடுத்து தங்கும் இடம் .. சுஜாதா கதையில் வரும் சைடோஜி லேன் மெஸ்ஸை யாரும் மறக்க மாட்டார்கள்.

நீங்கள் பாசாத்தி கோயிலண்டயோ, கிஸ்ணாம் பேட்டயன்டயோ, ஜாம்பஜருக்கு அப்பாலையோ, ஒரு தபா தங்கி இர்ர்தீங்கன்னா .... உங்க இஸ்டதுக்கு தில்லகேனி பெருமைய எடுத்து இத்த தொடருங்க... இன்னா நயனா நான் சொல்றது புர்தா?!!

நமக்கு ஏன் பொல்லாப்பூ? - 3

ஜே கே அவர்கள் நமக்கு ஏன் பொல்லாப்பூ? - 2 -விற்கு அளித்த பதில்.

குதிரை சிலையைப்பற்றி எனக்கறிந்த கூற்றுகள்.

உலகில் பல வதந்திகள் உண்டு பல நூற்றாண்டுகளாய் இவை நடைமுறையில் வந்துக்கொண்டு இருக்கிறது இதில் உண்மை எது என்று யாருக்கும் தெரியாது, நகர இதிகாசமாய் இதை கொள்ளலாம்.

குதிரை சிலையில் குதிரை ஒரே ஒரு முன்னங்காலை தூக்கி கொண்டிருந்தால் அதிலிருக்கும் வீரன் போரில் அடிப்பட்டு பின் மீண்டார் எனவும் இரு முன்னங்காலையும் தூக்கிக்கொண்டிருக்கிற மாதிரி சிலை இருந்தால் அவ்வீரர் போரில் வீர மரணம் அடைந்தார் எனவும், நாலு காலும் தரையில் இருந்தால் அந்த வீரன் போர் அல்லாத இயற்கை காரணங்களால் மரணமுற்றார் எனவும் சொல்லப்படுகிறது.

இதில் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால் சிலை மரணமுற்ற வீரர்களுக்கு மட்டுமே என பொருளில் உள்ளது மேலே கொடுக்கப்பட்டுள்ள மேற்கோள்கள் …

எனக்கு தெரிந்ததை சொல்லி நானும் உங்களை குழ்ப்பியதில் மகிழ்வடைகிறேன்.
நன்றி!

ஜேகே

நமக்கு ஏன் பொல்லாப்பூ? - 2

ஜெமினி மேம்பால குதிரை சிலைக்கும் கல்கி வந்திய தேவனுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் கிடையாது. சிலை வைத்த பிறகு மைனாரிட்டி அரசு ( ஜெயா டிவி பார்ப்பதின் பாதிப்பு) கருணாநிதி விடுத்த அறிக்கையின் படி "சென்னையில் குதிரை RACE ஒழிக்கப்பட்டதன் அடையாளம்" என்பதாகும்.

-புனே திரு சேகர் அவர்கள் நமக்கு ஏன் பொல்லாப்பூ? -விற்கு அளித்த பதில்.

இதைப் பற்றி இன்னும் விரிவாக...

Click the image for a better view

நிலவு!

புனே வாசகர் திரு சேகர் எழுதியது

வழக்கம் போல் கடந்த வாரமும் Sunday மாலை வீட்டிற்கு அருகில் உள்ள SOS VILLAGE-க்கு நண்பர்கள் சாய்ராம், பாலாஜி, அஜய் பரத், பாலாஜி-II அவர்களுடன் சென்றோம். Carrom, football விளையாடியது போக, சிறுவர்களுடன் garden-ல் அமர்ந்து பேசினோம். மிக்க அறிவாளிகள்.. sports, cinema பற்றி பேசி.. பத்தாம் வகுப்பு செல்ல இருக்கும் இரண்டு மாணவர்களுடன் மேற்கொண்டு என்ன செய்ய போகிறிர்கள்.... எல்லாம் மார்க் வருவதை பொறுத்து....என்று சொல்ல ..நண்பர்கள் 10 - 12 வகுப்பில் பெற்ற 95 - 98 % பற்றி சொல்ல.. சிறுவர்கள் முகத்தில் ஒரு உற்சாகம்.. அவ்வளவு மார்க் கிடைக்குமா என்றார்கள். முயற்சி செய்தால் நிச்சயம் என்றோம். Science group எடுத்து Engineering படித்து MBA செய்தால் வாழ்கையில் உயரலாம்.. நல்ல வேலை கிடைக்கும்.. .. வருமானம் என்ன வரும் என்று சொல்ல வாய் பிளந்தார்கள்..


நேரம் செல்ல, கடந்த 30 வருடங்களாக இயங்கி வரும் காப்பகத்தை சுற்றி காட்ட சிறுவர்கள் தயாரானார்கள். பலவிதமான பழ மரங்களை பார்த்தோம். நெல்லி மரத்தை உலுக்கி நெல்லிக்காய்களை தந்தார்கள். பாலாஜி, பலா மரத்தை முதன் முறையாக (சென்னையில் பிறந்து வளர்ந்தவர்) பார்த்து செல் போனில் படம் பிடித்து பலா சுளை விழுமா என்று மரத்தை ஒரு கை பார்த்தார். நகர் புறத்தில் வளர்ந்தவர்களுக்கு மாடு பால் தரும் என்று தெரியாது.. ஆரோக்யா பாக்கெட் மட்டுமே தெரியும்.

காப்பகத்தின் மதில் சுவருக்கு அப்பால் உள்ள எட்டு மாடி கட்டிடத்தை காட்டி தான் அங்கு பணிபுரிவதாக சாய்ராம் சொல்ல... சிறுவன், அங்கிள்.. நாளைக்கு அந்த ஆறாவது மாடி ஜன்னலை திறந்து எனக்கு கை காட்டுங்கள் ... நான் ஒரு ஜம்ப் செய்து இரண்டு நிமிடத்தில் அங்கு வந்துவிடுவேன் ... சரியா என்றான். அந்த சிறுவனை அணைத்து... இரண்டு நிமிடம் அல்ல ..... நீ அங்கு செல்ல குறைந்த பக்ஷம் ஒரு ஆறு வருடம் ஆகும்....அதற்க்கு பிறகு நீயும் சாய்ராம் அங்கிள் கூட சேர்ந்து அந்த ஆறாவது மாடியில் இருந்து இங்கு உள்ளவர்களுக்கு கை காட்டலாம் என்றேன். சிறுவனுக்கு புரிந்தது...நிலவை பார்ப்பது போல் அந்த கட்டிடத்தை பார்த்தான்.. ஆனால் முகத்தில் ஒரு வெறி... ஒரு உற்சாகம்... ஒரு சாதிப்போம்.... என்ற உணர்வு ஏற்பட்டதை கண்டோம். சூர்யா சொல்வது போல் கற்ப்போம்..கற்பிப்போம்...ஒரு பழ மரத்திற்கு விதை விதைத்த உணர்வுடன் வெளியே வந்தோம்.... நிலவு தெரிந்தது... பல வருடம் கழித்து பாலாஜி சாய்ராம் கூட பழங்கதை பேசுவோம்....!

க்ரீடிங்கஸ்!!

புனே வாசகர் திரு சேகர் எழுதியது

“பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்” என்று நண்பன் ஸ்ரீநிவாசனுக்கு போன் மூலம் வாழ்த்தினேன். நேரம் காலை ஏழு. உன்னுடைய போன் வரும் என்றுதான் பாத்ரூம் கூட போகாமல் வெயிட் பண்ணிக்கொண்டு இருந்தேன் என்றான் சீனு. நண்பர்கள், உறவினர்கள் என்று சுமார் ஒரு 300 பேர்கள் லிஸ்ட் -- சுஜாதா சொல்வது போல் எதோ ஒரு பைல்-லில் கடவுள் படைத்த சின்ன சைஸ் but 1000 GB இக்கும் மேற்பட்ட HARD டிஸ்கில் இருந்து அந்த அந்த நாட்களில் FILE திறந்து மெமரி கார்டு மூலம் காலையில் நினைவு படுத்தும். இப்படி படுத்தாத நாட்களில் இரவு 8 மணிக்கு போன் வரும்... என்ன,.. இன்னிக்கி என் பர்த்டே. ... நீ வழக்கம் போல் விஷ் பண்ணுவேன்னு நாள் முழுக்க வெயிட் பண்ணினேன். இப்படி மறந்து போயிட்டயேன்னு கோபித்தவர்களும் உண்டு. இது தவிர, எப்படி உன்னால் கரெக்ட்டாக நினைவு வெச்சுண்டு டான்னு விஷ் பண்ண முடியறது...உன்னோட பர்த்டே என்னிக்குன்னு சொல்லு ... நானும் உன்னை போலவே உனக்கு விஷ் பண்ணனும் என்று சொல்லி.............மறந்தவர்களும் உண்டு. அது ஒரு பொருட்டு அல்ல.

80 களில் போஸ்ட் கார்டு மூலம் வாழ்த்து அனுப்பி 90 இல் வசதி வந்து க்ரீடிங்க்ஸ் வாங்கி வாழ்த்தி, அதன் பிறகு 2000 இல் வீட்டு மற்றும் ஆபீஸ் போன் வழியாக (STD யாக இருந்தால் !!!),....2005- ல் செல் போன்,ஸ..தற்போது SMS அனுப்பி இந்த பிறந்த நாள் வாழ்த்து.ஒரு ROUTINE என்றாலும்.. இந்த சிறிய வேலையான ஒரு போன் கால் வாழ்த்துதான் கொண்டாடுபவர்களின் மனதில் தான் எத்தனை மகிழ்ச்சி உண்டாக்குகிறது? இது பல வருடங்களாக நடப்பதால், அவர்கள் பிறந்த நாட்களை நான் மறந்தாலும், அவர்கள் அன்று என்னை மறப்பதில்லை.... உன்னிடமிருந்து போன் வரும்னு தெரியும் என்று சொல்லும்போதும் எனக்குள் ஒரு பெருமிதம்தான். எத்தனை சின்ன விஷயம்...? இரண்டு பேருக்குமே மகிழ்வை தருகிறது.